منی که نمی دانم

به نظر من دقیقا مشکل همین است‌. همین که ما کلی سال مدرسه و دانشگاه می رویم و فیزیک و ریاضی می خوانیم اما در روابط انسانی از هر ابلهی کمتریم. چون مثل ریاضی نیست جریانش که یک نفر بیاید بگوید حتما قطر مثلث قایم الزاویه این اندازه است. اما حتی از این غیر دقیقترش را هم کسی به ما نمی گوید. نمی گویند اگر این طور شد حداقل این ده تا روش هست و اگر احتمالا از کسی خوشتان آمد این بیست و چند تا راه هست که بسته به خودتان و طرفتان می توانید امتحان کنید. این مسایل مهم را یاد نمی گیریم. یکی نیست بیاید بگوید من در زندگی روزمره ام چند بار فرمول شیمیایی الکل را باید بدانم و اینکه چرخ با چه سرعت و شتابی می رود و چند بار باید بدانم که با این آدمی که جلوی من است چه کار کنم.

این طور می شود که ما الگوهایمان را یا از روی سریالهای exaggerate شده برمی داریم و یا از یکی دو تا دوستی که خودشان را برای ما باز می کنند و توضیح می دهند که راه و شیوه شان چیست.

 

Advertisements
این نوشته در Uncategorized ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

1 پاسخ برای منی که نمی دانم

  1. mErsAd :گفت

    و در اخر شکست خورده و شکست داده و تنها

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s