از انچه نمی دانیم: در مذمت گشادی و بی ادبی

ایمیل و موبایل و فیس بوک فقط آدم ها را از هم دور کرده است. آدم ها هم دیگر را نمی بینند، فقط پیغام ها را می بینند.
وقتی من با دوستم دارم در مرکز خرید قدم می زنم و برای او چیزی را تعریف می کنم و او دارد اس ام اس می فرستد
وقتی با دوست دیگری سر میز شام نشسته ام و منتظر غذایمان هستیم و او دارد توی موبایلش چت می کند
وقتی منتظر تحویل سال نو هستیم و یکی از ما باز هم دارد توی موبایلش چت می کند
وقتی کلی آدم دور هم نشسته ایم و یکی از ما برای اینکه بی شعوری اش را پنهان کند که نمی تواند داخل جمع شود و حرفی برای زدن ندارد، سرش توی موبایلش است، حالا شاید فقط دارد به لیست آدم های توی دفتر تلفن موبایل نگاه می کند و آن را بالا و پایین می کند.
وقتی این اتفاق بی نهایت بار تکرار می شود.
پس چرا آن ها آدمی به قد 170 سانتی متر که کنارشان هست را نمی بینند؟ این چت ها و اس ام اس زدن ها چقدر مهم است؟ این دور از ادب نیست که وقتی کنار کسی هستید سرتان توی موبایلتان باشد و مدام در حال تایپ پیغام باشید؟ یا حتی وسط صحبت با دوستتان، یی آن که معذرت بخواهید که مکالمه را قطع می کنید یکباره به موبالتان جواب دهید؟
این ها فقط سم است. جدا از اینکه پدیده ای به نام ایمیل و فیس بوک تا چه حد وحشتناکی قدرت تمرکز کردن بر روی یک کار را از ما گرفته، از ما آدم هایی منزوی ساخته که نمی توانیم با آدم های سه بعدی کنارمان ارتباط برقرار کنیم، بلکه دوست داریم آدم ها را در قالب حروف الفبایی که پیغام ها را می سازند ملاقات کنیم.

این دقیقا دلیلی است که من برای داشتن اینترنت روی موبایلم پول نمی دهم. تمام دوستانم ماهی 10 یورو یا بیشتر می دهند، که تمام مدت روی موبایلشان اینترنت داشته باشند. و من این کار را نمی کنم. چون می خواهم وقتی در خیابان یا رستوران یا کوه هستم از هیاهوی ایمیل ها و فیس بوک دور باشم. نمی خواهم مدام دستم توی موبایلم باشد که مطمئن شوم ایمیل جدیدی دارم یا نه. من این را به عنوان آسیب بزرگی به خودم تصور می کنم که برای موبایلم اینترنت بگیرم و نه تنها آزادی و آرامش و تمرکزم را از خودم بگیرم، بلکه همچنین نتوانم از واقعیت های دنیای واقعی لذت ببرم.

آدم ها تنبل شده اند. بعضی از آن ها حتی حال من را به هم می زنند. قبلا اگر می خواستیم تولد تبریک بگوییم، زنگ می زدیم: چند دقیقه از وقتمان را صرف رفیقی می کردیم که شاید مدتی بود صدایش را نشنیده بودیم. شاید هم یک کارت تبریک کاغذی (و نه الکترونیکی!) قشنگ می فرستادیم. الان حتی اگر نمی خواهیم زنگ بزنیم، اما حداقل یک پیغام قشنگ تبریک را حیف است که از دوستمان دریغ کنیم. خیلی ها را می بینم که آنقدر گشاد و بی ادب شده اند که روی فیس بوک به عنوان پیغام تبریک تولد می نویسند: HBD!

این معنایش است که شرمنده وقت ندارم حتی جمله بنویسم! همین سه حرف الفبا برایت بس است!

من گاهی زنگ می زنم، حتی از اینجا به دوستانم در ایران زنگ زدم، چون می خواستم خوشحالشان کنم. هرچند باید صرف نظر کنیم از این حقیقت که هیچ کس هرگز به خودش زحمت نداد از ایران به من زنگ بزند. بعضی ها به خودشان زحمت ندادند ایمیل هایم را جواب بدهند. البته یکی دو نفر هم بعدا گفتند بی معرفت هستم و از وقتی رفته ام خبری نگرفته ام! خب این طور است. آدم ها تنبل و گشاد و بی ادب و پرتوقع شده اند.

Advertisements
این نوشته در از آنچه نمی دانیم ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

33 پاسخ برای از انچه نمی دانیم: در مذمت گشادی و بی ادبی

  1. gizlinkimse :گفت

    خوب بود
    فقط مذمت صحیحه! جسارتا!

  2. صاب مرده :گفت

    موافقم! برای همین هیچوقت فیسبوک و اینجور چیزا نداشتم و ندارم. اینجا هم گفتم:

    http://sabmordeh.wordpress.com/2013/01/12/%DA%A9%D8%B4%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%86%D9%88/

    ولی باید بگم که اینترنت رو موبایل در مواقع ضروری می تونه خیلی به درد بخوره.

  3. behcafe :گفت

    لایک رو زدم
    دیدم همه فقط لایک رو زدن و کامنت ندادن
    گفتم یک کامنتی بدم که حواست جمع باشه…
    من گشاد نیستم!

  4. shayad ham na aadam ha ro gahi be ham nazdik karde bebin masaln oon moghe ke dare ba yeki dige chat o sms bazi namenegari mikone age in emkanat nabood aslan az oona khabar nadasht. ya masalan tabrik tavalod man be oon se 4 ta doostam ke ba teleephone ghablan tabrik migoftam bazam hamoon karo mikonam ama baghie ke aslan nemidoonestam key tavalodeshoone alan hade aghal tabrik migam beheshoon. inam nimeye pore livano didane 😉

  5. سلام.اول از هر چیزی تولدت مبارک :-)چون امروز تولدته.
    بیست و پنجم بهمنه دیگه :-)).
    این پستت منو خجالت زده کرد چون توی بعضی از جمعا سرم تو گوشیمه. سعی میکنم این رفتار رو کنار بذارم.
    خوشحالم ازینکه تولدته.

  6. در ضمن این پستت رو هم با موبایل خوندم.

  7. ببخش ها روز تولدو اگه درست حساب نکرده باشم.حالا یه روز اینورو اونور چه فرقی داره. 😐

  8. سوماپا :گفت

    جدا که تکنولوژی فقط از هم دورمون کرد

  9. گنجفه :گفت

    تولدت مبارک.. تو رو خدا از اینکه حضوری و تلفنی شلدباش نمیگیم ما را محکوک به گشادی و بی ادبی نکنی یکوقت..مجبوریم مجبور.. می فهمی؟؟؟

  10. ژینا :گفت

    تولدت مبارک:) بهمنی ها یکی از ماه هایی هستند که دوستشون دارم و خیلی با محبتند

  11. ضد جنگ :گفت

    تولدت مبارک دوست عزیز امید وارم سالهای زیبایی را پیش رو داشته باشی .

  12. meykade66 :گفت

    سلام بر شما دوست عزیز و مهربونم
    منم بعد مدتی غیبت اومدم و یه سری اینجا زدم و بسیار هم خوشحال شدم .امیدوارم غیبت منو ببخشید
    پست بسیار جالب و قشنگی بود . من فکر می کنم قتی داری با یکی صحبت می کنی و طرف سرش تو گوشیشه یا مثلا بی هوا تلفن رو بر می داره و با اون صحبت می کنه و شما رو در نقش هویج هم حساب نمی کنه اشکال از ارتباطات و اینا نیست مشکل از فقر شعور بین گروهی از هم نسل های ماست . در مورد دوری ها و این ها درست اما این که داری با یه خری صحبت می کنه و طرف اصن حواسش به تو نیست و چت می زنه یه جورایی نبود تربیت و شعور رو نشون میده

  13. فوق العاده بود فوق العاده …

  14. میترا :گفت

    بازم سلام .من چقدر با تو موافقم! نمی دونم یا تو خوب می نویسی یا اینکه از بدو خلقت تو همزاد من بودی!
    راستی سفرنامه برلین ومسکویت کجاست؟

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s