من اینجا را دوست دارم

دلم می خواهد یک پست بنویسم و در آن هزار بار بگویم من اینجا را دوست دارم.
ایران را هم دوست دارم. اما سختی کشیدن را دوست ندارم. حتی اگر این سختی کشیدن به معنای له شدن داخل اتوبوس و انتظار سر کوچه مان برای گرفتن تاکسی باشد.
سختی های سخت تر از آن هم بود مثل این که بعد از 9 شب می ترسیدم توی خیابان باشم.

اینجا مال من است هرچند که مال من نیست. اینجا من امن هستم و من آرامش دارم. اینجا را دوست دارم.

Advertisements
این نوشته در آلمان, ایران ارسال شده و با برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

3 پاسخ برای من اینجا را دوست دارم

  1. له شدن داخل اتوبوس، انتظار تاکسی، احساس امنیت نکردن بعد از 9 شب
    پس شما خوشبختانه نمی دونی سختی چیه
    سختی زندگی من نوشتۀ پسرم را یادم میاد خونده بودی. شما هم یه چیزی مثل اون. دلم برای هر دوتون کباب میشه 🙂

    • goldeneverstand :گفت

      من نمی خواستم واقعیت سختی ها را بنویسم.. چون اگر بنویسم می شود هزار کتاب… مخصوصا آن طور نوشتم… من هم به اندازه ی پسر شما شاید هم بیشتر زندگی سختی داشته ام… انتظار تاکسی و له شدن اتفاقات عادی روزمره است که به وضوح حالت شوخی دارد تا جدی…

  2. لطفن اگه خوندی یا نخوندی این لینک بالا رو پاکش کن. متنفرم از این که نمیشه تو وردپرس یه لینک دو سه کلمه ای گذاشت

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s